کتابت

چشم تو ...

zamanabadi — Sat, 03 May 2008 11:37:18 GMT

۱) حکایت این نعوذ باا...وبلاگ نویسی نیم بند ما همینطور ناتموم بود که هیچ با شروع شدن مصائب انتشار همشهری مسافرِ از تاق هم آویزون شد.

در این بین عدم کتابت و کپی نمودن فقرات منتشر شده در جریده همشهری(همان مع المدینتی) رو می شه یه جوری به قول علما توجیه کرد اما جواب ندادن به پیغام های دوستان بلاشک حکم معصیت داشته و قابل پذیرش نزد هیچ یک از بزرگان و فضلا نخواهد بود . مع الوصف ما هرگونه اشتباه صورت گرفته از این ناحیه را کانه میل کردن مقادیر فراوانی جسم نخوردنی قبول فرموده و از عموم خواهران و برادران - مومنین و مومنات طلب حلالیت عمیق می نماییم.

۲) از آنجا که دست تقدیر علاوه بر افزوده شدن یکی دیگر از مشتقات موسسه همشهری (طی ماه آتی) سفری معنوی به آمریکای جنوبی(جهت محکم کاری عرض می شود که مرگ بر آمریکا) رو هم در کاسه ما قرار داده اند و از آنجا که موجودی غیرقابل شبیه سازی به نام محمود عبداللهی(نژاد) هم در این رویارویی در معیت ما خواهند بود پیشاپیش ضمن تقاضای مغفرت و بخشش از حضرت حق - دوستان رو به یک فقره روبوسیه سه مرحله ای اینترنتی (کمثل العلما - یعنی همان مصافحه) فراخوانده و اجالتا از حضور مرخص می شوم.

۳) ابیات ذیل را مطالعه فرموده و حض معنوی فراوان حاصل فرمایید. نثار فاتحه ای به روح مرحوم حسینی هم توصیه می گردد.

هلا ! روز و شب فانی چشم تو
دلم شد چراغانی چشم تو

به مهمان شراب عطش می دهد
شگفت است مهمانی چشم تو

بنا را بر اصل خماری نهاد
ز روز ازل بانی چشم تو

پر از مثنوی های رندانه است
شب شعر عرفانی چشم تو

تویی قطب روحانی جان من
منم سالک فانی چشم تو

دلم نیمه شبها قدم می زند
در آفاق بارانی چشم تو

شفا می دهد آشکارا به دل
اشارات پنهانی چشم تو

هلا توشه راه دریا دلان
مفاهیم توفانی چشم تو

مرا جذب آئین آئینه کرد
کرامات نورانی چشم تو

از این پس مرید نگاه توام
به آیات قرآنی چشم تو

نه دل من، كه دل خلق جهاني ببري

zamanabadi — Tue, 22 Apr 2008 09:36:18 GMT

نه تنها براي اهالي كوچه قائم شهرآرا، نه فقط براي ساكنان محله سرآسياب و نه صرفاً در منطقه منيريه، كه براي همه آنها كه مي‌خواستند از باب«لطف الهي» نكته‌اي بشنوند، حالي تازه بيايند و روح‌شان صيقل يابد؛ اين كشاورززاده كهنسال آشنا و قريب بود.

همه كنار هم، برابر با هم مي‌نشستند روي زمين و حالي داشتند كه در كمتر گردهمايي مذهبي مي‌توانستي بيابي، بساط خنده و شوخي بر پا بود و ديگر آنجا چندان توفيري نداشت كه جزو طبقه نخبگان باشي يا مردم عادي، ثروتمند باشي يا فقير، بالا باشي يا پايين. خوب كه دقت مي‌كردي كسي جلويت چايي تعارف مي‌كرد كه چند سالي بود عنوان رياست يكي از گسترده‌ترين رسانه‌هاي دولتي را برعهده داشت. كسي كفش‌ها را جفت مي‌كرد كه دو دوره منتخب مردم تهران در خانه ملت بود و حتي كسي هر از چند گاهي به رويت گلاب مي‌پاشيد كه سال‌ها فرماندهي لشكري افتخارآفرين را در دوران دفاع مقدس برعهده داشت. گفتيم كه آنجا همه با هم برابر بودند و لااقل ساعتي برادر.

اين حال و هوا بود تا وقتي كه از راه رسيد، هر دفعه يكي از مريدان مي‌آوردش. معمولاً ذكرگويان بود و در چهره‌اش لبخندي هويدا. عرقچين به سر مي‌گذاشت و عبايي ساده بر دوش مي‌انداخت، مي‌آمد و يكسره براي نماز قامت مي‌بست؛ الله اكبر. حالا همه در حال عبادت بودند و به قول حضرت آيت‌الله بهاءالدين؛ آن مرجع عارف، با نمازشان بالا مي‌رفتند. پشت سر همان كشاورززاده كهنسال، پشت سر«حاج اسماعيل دولابي».

اين شرح حال يكي از آنها بود كه به گفته شاهدان، انگار ماموريتش دادن اميد بود و هنرش بخشيدن طراوت. كه وقتي بعد از يك هفته آلوده شدن به انواع پليدي‌هاي روزمره مي‌رفتي پاي منبرش، پاك و وضو ساخته، روحت هم شسته مي‌شد و انگار كه گامي بلند در مسير شناخت خدايت يافته بودي. حاج اسماعيل كه حالا مدتي است ميهمان خوان گسترده الهي شده و گاهي چهره‌اش بر صفحه تلويزيون نقش مي‌بندد، مصداق بارز صفت ديگر بهار بود؛ طراوت و شادابي، اميد وانگيزه. حالا در آستانه بهار گفتيم كه وقتي تحول و تغيير طبيعت را مي‌بينيم، چه خوب است از آنها بشنويم كه با روح و روان هم دركش مي‌كنند، كه فراموش نمي‌كنند اين فصل‌ها و نشانه‌ها مي‌آيند و مي‌روند و آنها مي‌مانند بهره‌گرفته يا بهره‌نبرده از آن. چه خوب است اصلاً جزو آنها شويم؛ آنها كه اهل تعادلند، اهل رويش و جوشش‌اند و حالا مي‌گوييم اهل طراوت. آنها كه وقتي وارد جمع‌مان مي‌شوند، شايد اصلاً نمي‌دانستيم چرا ولي حالي ديگر مي‌آفرينند و جاني دوباره مي‌بخشند. كه وقتي نيستند، نبودشان محسوس است و وقتي هستند مدام اين افسوس را داري كه مبادا لحظه‌اي ديگر بروند.

كه حالا در آستانه فصل بهار شايد بتوانيم درك كنيم، اين صفت ديگر الهي را كه طبيعت يادآورشان مي‌شود. كه آدم، كه اشرف مخلوقات است، اگر آدم است و اشرف حتماً اين روي خود را عيان مي‌كند، رويي كه نشانگر طراوت است و شادابي.

اي كه بر ديده صاحب نظران مي‌گذري

پرده بردار كه تا خلق ببينند پري

مي‌روي فارغ و خلقي نگران از پس و پيش

تا تو يك ره ز سر لطف در ايشان نگري

اين طراوت كه تو داري چو به گلزار آيي

گل رويت ببرد رونق گلبرگ طري

ور بدين شكل و شمايل به درآيي روزي

نه دل من، كه دل خلق جهاني ببري

*مندرج در روزنامه همشهری(مسافر)

چرخ گردان اين نشاني‌ها ز بهر ما کند

zamanabadi — Sun, 09 Mar 2008 12:19:06 GMT

1-مي‌گفت: وقتي در ميان آتش و خون نصيب من هم تكه آهن گداخته‌اي شد كه پشت پايم فرود آمد و جانم را سوزاند، باورم شد كه در آن عاشوراي بزرگ هيچ دردي براي امام مسلمين(ع) بالاتر از درد خيانت به ظاهر دوستان نبود.

والله درد ناشي از مجروحيت چه بسيار برايمان كوچك‌تر از درد خيانت بود؛ ما بوديم و خرمشهر و خون و كساني بودند بر اريكه قدرت نشسته و بي‌توجه به همه اينها. چاره‌اي نبود، ما را بازگرداندند به تهران. گوشه خانه افتاده بودم و اطبا هر نوع حركتي را برايم ممنوع كرده بودند. به حرفشان گوش دادم تا روزي كه دوستي به ديدار امام (ره) بشارتم داد.

سر از پاي نمي‌شناختيم؛ مي‌خواستيم هر چه زودتر در حضورشان سفره دل باز‌ كنيم. از خيانت رئيس دولت وقت شكوه كنيم و براي خونين‌شهر اشك حسرت بريزيم، اما باور نمي‌كنيد كه آرامش امام(ره) و نفوذ كلامشان چگونه ورق را برگرداند. با لبخند، لبخندي تلخ تمام ناله‌هايمان را شنيدند و اگر اشتباه نكنم چند جمله، فقط چند جمله پاسخ‌مان دادند. كه وعده خداوند بزرگ نزديك است و دعا كنيد. كه اين ايام نيز مي‌گذرد. كه فتح، قريب است و باطل رفتني. سخنان امام و اعتدالشان تو گويي آبی بود بر آتش افروخته درونمان. سبكبال و پران جماران را ترك كرديم و چندي بعد باز ما بوديم و باز آتش و خون. چه، اين بار اما دستي از غيب هم هدايت‌مان مي‌كرد. چندي بعد ما بوديم و مسجد جامع خرمشهر.

2-از جمله، جمله‌هاي آشناست براي آنها كه دين خاتم پيامبران را برگزيده و اقتدا به مولي الموحدين کرده‌اند؛«خيرالاموراوسطها».

و حالا كه گفتيم در آستانه سالي ديگر هستيم و بناست كه يكي از كامل‌ترين درخواست‌ها را از حضرت دوست کنيم، درك يك به يك آموزه‌‌هاي بهار چه ميزان مي‌تواند راهگشا باشد و تربيت كننده.

بهار را فصل اعتدال مي‌دانند؛ آنها كه به گردش ايام نه تنها نگاهي ظاهري كه توجهي عميق و مفهومي هم مي‌کنند. چه، طبيعت خود را در مرحله‌اي قرار مي‌دهد كه نه مي‌توان گفت نشاني از سياه سرماي فصل سرد دارد و نه بويي از سوزان هواي فصل گرم. تو گويي حالا بهار در پايان رقابتي كشنده با آنها كه مردمان را مي‌آزارند و مروت را نمي‌شناسند بر اريكه مي‌نشيند و همه را به دمي آرامش و آسايش مژده مي‌دهد. تو گويي كه با لبخندي دلپذير بشارت مي‌دهد پايان آتش و زمهرير را و از باب لطف الهي همه را به زيستن بدون دغدغه هلاك فرا مي‌خواند، چرا که موعد رويش آمده و اين رويش در سايه لطفي است با نام حقيقي«اعتدال». لطفي از ميان بي‌نهايت الطاف الهي كه اهل فهم را به زيستني مبتني بر آرامش و تاني فرا مي‌خواند. كه مي‌گويد نه گاه آنچنان سخت باش چون سنگ كه با ضربتي خرد شوي و نه آنچنان نرم كه به اشاره‌اي منحرف. كه چنان باش تا از بودنت، اطرافيان طراوت و لطافت و رويش استنباط كنند و در نبودنت، رسيدنت را انتظار كشند. كه به موقع منعطف باش و هميشه اهل اعتدال.

***

آنچه ايزد کرد خواهد باتو آنجا روز عدل

با جهان گردون به وقت «اعتدال» اينجا کند

دشت ديباپوش کرده‌است «اعتدال» روزگار

زان همي بر عدل ايزد وعده‌ي ديبا کند

اين نشاني‌ها تو را بر وعده‌ي ايزد گواست

چرخ گردان اين نشاني‌ها ز بهر ما کند

مندرج در روزنامه همشهری ۱۵ اسفند ۱۳۸۶

اربعین

zamanabadi — Sun, 24 Feb 2008 07:57:18 GMT

با اشک هاش دفتر خود را نمور کرد

در خود تمام مرثيه ها را مرور کرد

ذهنش ز روضه ها ي مجسم عبور کرد

شاعر بساط سينه زدن را که جور کرد

احساس کرد از همه عالم جدا شده است

در بيت هاش مجلس ماتم به پا شده است

در اوج روضه خوب دلش را که غم گرفت

وقتي که ميز و دفتر و خودکار دم گرفت

وقتش رسيده بود به دستش قلم گرفت

مثل هميشه رخصتي از محتشم گرفت

بار اين چه شورش است که در جان واژه ها ست

شاعر شکست خورده طوفان واژه هاست

بي اختيار شد قلمش را رها گذاشت

دستي زغيب قافيه را کربلا گذاشت

يک بيت بعد ، واژه ي لب تشنه را گذاشت

تن را جدا گذاشت و سر را جدا گذاشت

حس کرد پا به پاش جهان گريه مي کند

دارد غروب فرشچيان گريه مي کند

با اين زبان چگونه بگويم چه ها کشيد

بر روي خاک و خون بدني را رها کشيد

او را چنان فناي خدا بي ريا کشيد

حتي براش جاي کفن بوريا کشيد

در خون کشيد قافيه ها را ، حروف را

از بس که گريه کرد تمام لهوف را

اما در اوج روضه کم آورد و رنگ باخت

بالا گرفت کار و سپس آسمان گداخت

اين بند را جداي همه روي نيزه ساخت

"خورشيد سر بريده غروبي نمي شناخت

بر اوج نيزه گرم طلوعي دوباره بود"

اوکهکشان روشن هفده ستاره بود

خون جاي واژه بر لبش آورد و بعد از آن...

پيشاني اش پر از عرق سرد و بعد از آن ...

خود را ميان معرکه حس کرد و بعد از آن ...

شاعر بريد و تاب نياورد و بعد از آن ...

در خلصه اي عميق خودش بود و هيچکس

شاعر کنار دفترش افتاد از نفس...

*سيد حميد برقعي

حاج محسن

zamanabadi — Fri, 01 Feb 2008 10:06:18 GMT

در راستای اینکه اینجانب مدت مدیدی است نه تنها فرصت سرزدن به وبلاگ خواهران و برادران مومن و مومنه که فرصت دست یازی به وبلاگ خود را هم نیافته ام ؛ خواهشا این پست را صرفا کمثل ناخونکی به عالم وب نگاری فرض نموده و برداشت تان این باشد که نگارنده کتابت فعلا در قید حیات به سر می برد و لاغیر.

تصاویر فوق در راستای سرزدن های ما به ایام ماضی مربوط به گفت و گوی جونیور زمان آبادی و مهدی محمدی(مالک کلاغ نیوز) با برادرمعزز «حاج محسن رفیقدوست» می باشد که در همشهری مسافر درج شد:

انگار اتاق آقای رفیقدوست هم در دوره‌گذار بين سنت و مدرنيته به سر مي‌برد.

وسايل الكترونيكي از قبيل ويدئو، تلویزيون و يك وسيله ارتباطي ديگر كه متوجه نشدیم دستگاه سي‌دي است يا چيز ديگری به همراه وسيله ديگري كه هم به آب ميوه‌گيري مي‌خورد و هم به مايكروفري كوچك . این هم از دوران گذر به مدرنيته خبر مي‌داد.

آقاي رفيق دوست دوران وزارت سپاه را بهترين دوران مسئوليت خود مي‌داند و با آب و تابي بسيار از آن دوره سخن مي‌گويد.

انگشتر فيروزه‌اش نمادي از يك سياستمدار مذهبي است.

در ابتداي ورود به اتاقش بازرسي نصف و نيمه هم شديم. بازرس مي‌گفت سلاح گرم يا سردي كه در كيفتان نيست؟! او هم تقصيري نداشت، كتاني‌هاي امير تبريزي (عکاس) بدجوري كيف را از حالت عادي خارج كرده بود. عکاس ما قرار بود پس از مصاحبه برود مسابقه فوتسال.

وقتي مي‌پرسم كسي را مي‌شناسيد كه در اين انقلاب به حقش نرسيده، چهره‌اش اندكي برآشفته مي‌شود و مي‌گويد: همه بدهكار اين انقلابند.

آلبوم عكس‌هاي يادگاري‌اش با حضرت امام(ره) و ديگر بزرگان كه او را به ياد روزهاي اول انقلاب مي‌اندازد.

تبصره: روز جمعه ۱۲ بهمن - صدا و سیما فیلم جالبی از لحظات ورود امام(ره) به ایران پخش کرد.

خدا اموات همه رو بیامرزه راستش دائی شهید ما تو همون گروه سرودی می خوند که به استقبال امام رفته بودن. بعد این همه سال دیدنش تو تلویزیون حالی ایجاد کرد دیدنی. وقتی می خوندن:

برخیزید برخیزید برخیزید
برخیزید ای شهیدان راه خدا
ای کرده بهر احیای حق جان فدا
کز قطره قطره‌ی خون پاک شما
می‌روید تا ابد در وطن لاله‌ها
برخیزید برخیزید
برخیزید رهبر آمد کنون در کنارتان
تا سازد غرقه در بوسه خاک مزارتان
تا گیرد خونبهای شهیدان ز اهرمن
باز آمد رهبر ما پی یاری وطن
برخیزید برخیزید
جاویدان زندگی جوشد از خاک هر شهید
باز روید لاله از تربت پاک هر شهید
ای انسان چون شهادت سر آغاز زندگیست
مرگ سرخ رمز آزادی و راز زندگیست
برخیزید برخیزید
برخیزید ای شهیدان راه خدا
ای کرده بهر احیای حق جان فدا
کز قطره قطره‌ی خون پاک شما
می‌روید تا ابد در وطن لاله‌ها
برخیزید برخیزید
در عالم مایه سرفرازی شهادت است
پیش ما مرگ در راه ایمان سعادت است
هر کس او در ره عدل و دین ره‌سپر شود
در این ره گر دهد جان ز کف زنده‌تر شود
برخیزید برخیزید
از دشت کربلا هر زمان آید این پیام
در راه عزت و افتخار و شرف قیام
تا انسان تن رها سازد از بند بندگی
عاشورا بر مجاهد دهد درس زندگی

گوش کنید(لینک دانلود)

حاجی بخشی

zamanabadi — Tue, 18 Dec 2007 14:05:43 GMT

از اون لذت های عجیب و غریبه – وقتی اتفاقی تو را صاف می بره مثلا تا 20 سال قبل. می بره تا 19 دی 1365 . می بره تا کربلای پنج.

از اون لذت های عجیب و غریب بود اومدن «حاجی بخشی» به دفتر ایرانیوز و گفت و گویی واقعا متفاوت با کسی که هنوزم مردم یا دیدنش متوقف می شن.

هرچند بین همون مردم هم ؛ بود یه پسر 16-17 ساله که با خنده و تمسخر داد بزنه «ماشالله – حزب الله»

«حاجی بخشی» سال هاست که متوقف شده و تکون نخورده. هنوز تو حال و هوای پنجوینه . اسلحه و نوار فشنگش رو همه جا می بره و صاف دل آدم رو می کشه تا جایی که هیچ وقت نرفتی. خلاصه دائم موندی سر این دو راهی که حرفهاشو قبول کنی یا نکنی.

بعد به اون پسره هم لبخند می زنه و دست تکون می ده.

گفت و گوی متفاوت ما (خودم و محمد زمردیان) با «حاجی بخشی» به زودی منتشر می شه اما فعلا همین رو می تونم بگم که از اون لذت های عجیب و غریبه وقتی 2 ساعت مداوم لبت به خنده باز باشه و چشمت به اشک ؛ نم دار.

این میهمون و حرفهاش با بقیه خیلی فرق داشتن...

بدون شرح

zamanabadi — Mon, 10 Dec 2007 14:36:24 GMT

عباس: مو اصلا توقعی نداشتم...سر زمین بودُم با تراکتور....جنگ هم که تموم شد، برگشتُم سر همو زمین، بی تراکتور! مو حتی دفترچه بیمه هم نگرفتم. حالا برا مو زوره که همچی تهمتی به مو بزنن... .خواهر با شمام ، شما سهمتون رو دادین .سهمتون همین نیش‌هایی بود که زدین...دست شما درد نکنه..!

آژانس شیشه ای - ابراهيم حاتمي‌كيا

مرگ یک رسانه

zamanabadi — Wed, 21 Nov 2007 08:30:18 GMT

تماس ها و اس ام اس ها از دیشب شروع شد ؛ اون هم تو حال و هوایی وصف نشدنی که بواسطه حضور در رستوران ستنی – با عموم اعضا طایفه زمان آبادی ها – دست داده بود و داشتیم جملگی از فواید باران حرف می زدیم.

اولین اس ام اس – کمثل چماقی بود که روی سر آدم پایین بیاد.

روزنامه پاس جوان تعطیل شد !

چی بگم ؟

برای من ظاهرا مرگ رسانه داشت شبیه اخبار بمب گذاری های عراق و افغانستان می شد . اینکه دیگه کشته زیر 50 نفر رو حساب نکنیم و برامون عادی بشه خون و جون و خانواده ها. اما پاس جوان با اینکه روزهای آخر به شدت از دوران تاثیرگذاریش فاصله گرفته بود ؛ همیشه برای من یک حس وابستگی ایجاد می کرد . مطمئنم اگر چرخ روزگار اینطور نمی گشت و فاصله ها جای قرابت ها رو نمی گرفت پریروز جشن انتشار هزارمین شماره اش رو چنان می گرفتیم که همه ایران متوجه اش بشن.

پاس جوان – بک خاصیت استثنایی داشت . به نظر من افکت این روزنامه رو کمنر رسانه ای پیدا کرد البته شاید به لحاظ کانتر داعیه رقابت با خیلی ها رو نداشت.

دیگه چی بگم ؟

حالا اینکه اون همه بچه های فعال و ماه می خوان چطور روزگار بگذرونن ، اینکه خواننده های روزنامه – که خیلی هاشون به اون تعصب داشتن رو کی تغذیه می کنه ، اینکه ...

بماند . اما اینجا یک بار می خوام به والله قسم بخورم که این روز رو می دیدم. شک نداشتم که سپردن این بچه ها به نامادری عاقبت به خیری نداره. هرچند شاید اشتباه ما از روز اول مشخص نکردن مرزهامون با کسانی بود که دغدغه همه چیز داشتن جز دغدغه رسانه و کار رسانه ای رو . کسانی که هیچ وقت حاضر نبودن هزینه ای بابت حرفه روزنامه نگاری پرداخت کنن.اونایی که به این روز برو بچه های پاس جوان و ایپنا فکر نکردن و 10 دقیقه مونده به ...

بگذریم

شاید بهتر باشه برای طول عمر برادر بزرگتر دعا کنیم. برای ایپنا.

دامبول دیمبول

zamanabadi — Fri, 16 Nov 2007 10:22:30 GMT

۱- بعد از مراسم عروسی علیرضا خان دبیر و جونیور زمان آبادی که گزارش مفصلشون در همین مکان یک بار ارائه شده بود ؛ این هفته و در اوج دامبول دیمبول های بین ماههای رمضان و محرم – ما دعوت بودیم به مراسم ازدواجی تاریخی. حالا چرا تاریخی ؟ فکر می کنم اگر شما هم نگاهی به لیست میهمانان حاضر در این جشن بیاندازید حالی موافق بیابید.

- آیت الله توسلی – رییس دفتر حضرت امام(ره)

- حجت الاسلام والمسلمین گلپایگانی – رییس دفتر رهبر فرزانه انقلاب

- فرزند رهبر انقلاب

- آیت الله موسوی بجنوردی

- حجت الاسلام والمسلمین کروبی

- آیت الله ایازی

- حجت الاسلام والمسلمین موسوی لاری

- حجت الاسلام والمسلمین شیخ حسین انصاریان

- سردار محسن رضایی

- سردار فیروزآبادی

- سردار یعقوبی

- سردار ایازی

- سردار هاشمی

- سردار کارگر

- دکتر عارف

- دکتر حجتی

- اعضای شورای شهر (دبیر – خادم – بیادی – چمران – مسجد جامعی و ...)

- تعداد قابل توجهی نماینده مجالس فعلی و قبلی

- دکتر علی لاریجانی – دبیر سابق شورایعالی امنیت ملی

- دکتر جلیلی - دبیر فعلی شورایعالی امنیت ملی

- روسای همشهری و مهر و بازتاب(تابناک) و ...

خلاصه از مشارکت تا موتلفه از اعتماد ملی تا اصولگرایان اصلاح طلب . از منتهی علیه راست تا منتهی علیه چپ جمع بودن . این مراسم عروسی تاریخی نیست ؟

2- همشهری مسافر داره به عنوان ضمیمه روزهای چهارشنبه روزنامه همشهری منتشر می شه . آمار و ارقام نشون می ده که با احتساب تیراژی که جدای از همشهری داره فعلا پرتیراژ ترین رسانه مکتوب کشوره . ذیلا برخی صفحات نخست می آید.

توضیح 1 : برای الیاس قالیباف عزیز ۀرزوی زندگی پر از امید و هیجان دارم.

توضیح 2 : همشهری مسافر از چند روز دیگه علاوه بر چهارشنبه ها روز یکشنبه هم منتشر خواهد شد.

ازدواج جونیور

zamanabadi — Tue, 30 Oct 2007 11:53:18 GMT

به حضور کلیه مومنین و مومنات عرض شود : از آنجا که اخوی حجیم اینجانب (شاه داماد – نعوذ باا... – محمد جواد خان زمان آبادی) ملقب به جونیور ؛ هرگونه شایعه دامبول دیمبول خود را حتی برای اینجانب نیز تکذیب می فرمودند ؛ به پیوست تصاویر مربوط به عقدکنان نامبرده در این مکان افشا می گردد.

جهت دریافت هرگونه شیرینی جات می توانید به وبلاگ ایشان مراجعه فرموده و در قسمت کامنت دانی شان عریضه پر نمایید.

لازم به ذکر است که نظر به سرشکن شدن مصائب و مشکلات ناشی از مراوده با ایشان ؛ بنده شخصا حاضرم «کمتر» شدن شرشان را به فال نیک گرفته و شام اهدا نمایم.

این موضوع چنان اهمیت دارد که عاقد محترم – جناب آقای سید محمد خاتمی عزیز – نیز در جریان مراسم عقد کنان ؛ دعا فرمودند : انشالله با معطوف شدن بیش از پیش ذهن جونیور به مسایل زندگی مشترک ؛ ورزش کشور دوران آرام و بدون استرسی را تجربه نماید.

1- ابوی برادران زمان آبادی در حال مصافحه با رییس قدیمی شان ( دهمه 60 - روزنامه کیهان)

2- تعیین وقت جهت مزدوج کردن ایلیا – جونیور ترین زمان آبادی دنیا

3- طلب صبر برای عروس خانم – توسط رییس جمهور سابق

4- ابراز تعجب آقای خاتمی از عرض داماد موصوف

5- جاری شدن صیغه عقد و دعا برای آرام شدن اوضاع رسانه ها

6- برادر مهدی خان امینی – اولترا اصولگرای سابق و اصولگرای اصلاح طلب فعلی

7- هدایای خاص آقای خاتمی به کتابخانه جونیور زمان آبادی

* لازم به ذکر است که تصاویر فوق توسط استاد گرانمایه - حاج حمید خان هراثی (ملقب به حمید سگ دست) برداشته شده اند که متعاقبا خبر نامبرده نیز می آید.